PDF Drukuj Email

LAM
Metoda laktacyjnego braku miesiączki


W końcu lat osiemdziesiątych i na początku dziewięćdziesiątych przeprowadzono w wielu krajach obu Ameryk, w Azji, Australii i Oceanii specjalne badania nad niepłodnością laktacyjną. Badania w Europie podjęto w Anglii, Niemczech i w Polsce, ale jeszcze ich nie zakończono.

Na podstawie wyników badań ustalono zasady tzw. LAM (Lactational Amenorrhea Method), czyli metody laktacyjnego braku miesiączek. Została ona przedstawiona w 1988 roku na Międzynarodowej Konferencji Medycznej w Bellagio, we Włoszech.

W określeniu LAM podano, że jest to bardzo efektywna i bezpieczna metoda oparta na karmieniu piersią; może być stosowana przez matkę w ciągu sześciu miesięcy po porodzie.

Zaleca się rozpoczęcie karmienia piersią jak najszybciej po porodzie, karmienie w dzień i w nocy, nie używanie smoczków, wyłączne karmienie piersią przez 6 miesięcy, utrzymywanie karmienia w przypadku choroby matki lub dziecka, wprowadzenie dokarmiania nie wcześniej niż po szóstym miesiącu oraz kontynuowanie karmienia piersią do ukończenia przez dziecko dwóch lat lub nawet dłużej. W okresie laktacji matka powinna jeść to, co lubi i co zaspakaja jej głód.

Chcąc stosować LAM, kobieta musi odpowiedzieć na następujące trzy pytania - zasady LAM:
• Czy dziecko ma mniej niż 6 miesięcy życia?
• Czy po 56-tym dniu po porodzie nie wystąpiło krwawienie?
• Czy dziecko jest karmione wyłącznie piersią lub prawie wyłącznie? (Jako prawie wyłączne karmienie piersią przyjmuje się podawanie okazjonalnie niewielkich ilości owoców lub soków).

Jeżeli na wszystkie trzy pytania odpowiedź jest twierdząca, istnieje tylko około 2% możliwości powrotu płodności, przy czym możliwość ta wynosi 0,7% w przypadku wyłącznego karmienia piersią i 2,9% przy prawie wyłącznym karmieniu. Należy uświadomić sobie, że 0,7% możliwości płodności, czyli osiągnięcie 99,3% efektywności, jest równe skutkom chirurgicznej sterylizacji.

Jeżeli choć jedna odpowiedź jest inna (starszy wiek dziecka, wystąpienie krwawień po 56 dniach po porodzie, niewyłączne karmienie piersią) możliwość płodności wzrasta i zaleca się wówczas stosowanie jednej z metod opartych na samoobserwacji.
Na Światowym Kongresie we wrześniu 1994 r. w Lublinie prezentowano pracę z Indii podającą, że przedłużenie LAM do 9 miesięcy po porodzie nie zmieniło osiąganych do szóstego miesiąca wskaźników. Wiadomo też, że w 18 miesięcy po porodzie, przy dokarmianiu dziecka piersią i braku miesiączek, możliwość wystąpienia owulacji wynosi od 5 do 10%.

Stosując LAM, kobieta nie musi prowadzić żadnych obserwacji. Jednak brak wyników badań europejskich skłania do pewnej ostrożności, ponieważ odmienne warunki geograficzne, socjalne i kulturowe mogą spowodować wystąpienie np. niższego odsetka efektywności.

Można natomiast połączyć LAM z samoobserwacją. Wtedy ustalanie swego PMN można rozpocząć później, najlepiej w trzecim lub czwartym miesiącu po porodzie, ale koniecznie zanim dziecko ukończy szósty miesiąc życia.


LAM nie ma zastosowania, gdy zajdzie choć jedna z sytuacji:
1. dziecko skończyło 6 miesięcy
2. po 56 dniu po porodzie wystąpiło krwawienie
3. nie przestrzegamy zasad pełnego karmienia naturalnego

Podstawowe prawa natury świadczą o ich celowości. Nie można ignorować bezkarnie praw przyrody i postępować niezgodnie z nimi. Zagadnienia związane z karmieniem ekologicznym i fizjologiczną niepłodnością laktacyjną są tego najlepszym przykładem. Sztuczne żywienie niemowląt okazało się szkodliwe zarówno dla zdrowia dziecka, jak i matki. Stosowanie przy karmieniu dziecka środków antykoncepcyjnych może szkodzić zdrowiu matek i dzieci i jest znacznie mniej efektywne niż to, które daje sama natura. Dlatego tak ważne jest dostarczenie wszystkim wiedzy z tego zakresu.